z dzieckiem na plecach

GPS: 52° 48′ 0″ N, 17° 9′ 0″ E 52.8, 17.15

 

Po dość chorobliwym okresie, znow mogliśmy wyruszyć na szlak.

Tak wyczekiwany Rezerwat Dębina w Wągrowcu. To tam w tym roku postanowiliśmy poszukac wiosny i udało się, pąki na drzewach, świergot ptaków , cieplejsze słońce, bez  wątpienia wiosna już tuż tuż. Nawet jeżeli za oknem -5.
W rezerwacie wg. oficjalnych danych można zobaczyć ( jeśli oczywiście potrafimy rozróżnić)

dąb szypułkowy z pomnikiem przyrody dębem "Korfanty" , czaple siwą.

W zachodniej części miasta oraz na rzece Wełnie można spotkać żeremia bobrów.

Gmina Wągrowiec kryje w sobie również:

"Rezerwat faunistyczny na obszarze jezior w Bracholinie, na którym występuje 139 gatunków ptaków, w tym 68 lęgowych; spotkać można niezwykle rzadką kaczkę wełniastą, gęś gęgawę, kilka gatunków perkoza, rybitwę czarną a nawet sowę błotną"

Wągrowiec, to bardzo ciekawe miasteczko, miasto ks. Jakuba Wujka. Założone jako osada na wyspie Prostorzecze  i jak każde kryje swoją historię, o której przymoninają pomniki pamięci, niestety jeden dzień to za mało aby zobaczyć wszystkie ciekawe miejsca.

komentarze (0) | dodaj komentarz

 

Park dinozaurów , jak dotąd byliśmy w Rogowie i Karłowie ale ten bije na głowę. Nie pod względem ilości eksponatów bo chyba w Rogowie jest ich więcej . Jednak tutaj właściciel miał pomysł nietuzinkowy połączył coś w rodzaju arboretum z parkiem dinozaurów do tego w parku są zainstalowane głośniki co dodaje dreszczyku emocji , zwłaszcza dla dzieci gdy spacerując pośród drzew usłyszymy odgłos Dinusia.
Przy okazji , w lasach w Lubuskiem jest zatrzęsienie grzybów, jakieś polskie zagłębie grzybowe, nie jestem fanem zbieractwa w tym temacie wykazuje daleko posuniętą indolencje ale dla fanów , polecam!

Z cala pewnością jest to region do którego pojadę na wakacje za rok. I cos o co walczę w swojej gminie , od wsi do wsi od miasteczka do miasteczka w każdą stronę prowadzi oprócz drogi , ścieżka rowerowa . Po prostu wylali pół metra więcej asfaltu robiąc drogę i ot cala filozofia a u nas ?!

 

komentarze (0) | dodaj komentarz | Trackbacki (1)

 

Twierdza Kostrzyńska , Altstadt ruiny miasta aż trudno uwierzyć że było tam życie. Foldery, informacja turystyczna, kilka wzmianek w Internecie ale nic nie robi takiego wrażenia jak opowieść starszej pani , którą spotkaliśmy na moście na przejściu granicznym z Niemcami akurat jechała na rowerze do Polski , Niemka urodzona w Altstadt, pokazuje nam gdzie był kościół  w którym została ochrzczona , gdzie był jej dom. Po kościele została kupa gruzu a po domu nie ma śladu. Nie sposób nie wspomnieć o zamku, który został wzniesiony przez Joanitów w miejscu grodu Piastów Śląskich , ostatecznie zniszczony, wysadzony w 1969 roku.

Miasto po swojej i tak burzliwej historii na swoje nieszczęście stało się strategicznym punktem na drodze ZSRR na Berlin,.  Po terenie poruszamy się jak po każdym innym mieście , ulicami które maja swoje dawne nazwy. Ślady po tym  pięknym mieście , to schody , posadzka w ruinach domu , resztki murów.

 

Dni Twierdzy to fantastyczna zabawa , inscenizacja historyczna, na całym terenie mijamy żołnierzy sowieckich, niemieckich i polskich, na chwile stajemy się częścią tragicznej historii. Właśnie tego roku podczas dni twierdzy odbyło się uroczyste otwarcie bastionu Filip.

 

Dalej jedziemy do stalagu , stalag IIIC -obóz jeniecki przez który przewinęło się około 70tyś. szeregowych i podoficerów. Dzisiaj w tym miejscu znajduje się  cmentarz pomordowanych .

komentarze (0) | dodaj komentarz | Trackbacki (1)

GPS N51° 51'04.96" E 17°55' 56.20"

Siedziba magnacka, która początkowo spełniała rolę zamku obronnego, powstała w połowie XVI wieku. Po okresie świetności za czasów Leszczyńskich zamek podupadł i w końcu trafił w ręce Działyńskich, którzy zaczęli przywracać mu dawny blask. Jednak dopiero Izabelli z Czartoryskich Działyńskiej zamek zawdzięcza swoją świetność. Jedyna właścicielka zamku, która przejęła go w zamian za długi męża, któremu pożyczała pieniądze na powstanie styczniowe, sprowadzała do siedziby rodowej dzieła sztuki i przedmioty użytkowe. Można niemal dotknąć stołu, który służył za katafalk dla Izabelli Działyńskiej zmarłej we Francji, gdzie leżała zabalsamowana przez 7 miesięcy, ponieważ mauzoleum nie było wykończone a życzyła sobie spocząć w Polsce . Ogromny park(160 ha – ile to metrów kwadratowych hi hi), po którym można poruszać się rowerami, z wyjątkiem strefy, w której znajdują się żubry. Mnóstwo roślin, drzew, przy okazji można podszkolić się z tej dziedziny. Kiedy zmęczeni dojeżdżamy do knajpki, również znajdującej się na terenie, posilamy się pysznym domowym obiadem . Typowe miejsce gdzie możemy połączyć przyjemne z pożytecznym, trochę ciekawej historii z rekreacją, z pewnością wypad na ładnych kilka godzin. Przecież ciekawski maluch chce zrozumieć dlaczego jeden kwiatek jest żółty a drugi biały, dlaczego drzewo jest takie pokrzywione a jest o czym opowiadać.

komentarze (1) | dodaj komentarz | Trackbacki (1)

 GPS N 51° 32 ' 33.35"E 18° 18' 48.13"


Jedyne miejsce, które nas nie rozczarowało. W każdym zawsze czegoś brakowało, zawsze było jakieś ale a tu, nic dodać nic ująć, można by powiedzieć miejsce idealne, za nim już tylko czekać na Sąd Ostateczny.
Miejscowość za Kaliszem, Głuszyna w której zostawiamy samochód i przesiadamy się na rowery, dobre ścieżki, zero ruchu, cisza spokój , aż włos na głowie się jerzy. Okolica urokliwa, z przemiłymi mieszkańcami tak innymi od mieszczuchów, żyjących chciałoby się powiedzieć zgodnie z czterema porami roku  o  zachwyt mogą wprwić stare drewniane domy.
No i na zakończenie, jak wisienka na torcie właśnie to miejsce - KONIEC ŚWIATA

komentarze (0) | dodaj komentarz | Trackbacki (1)